Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Lira-Śliwa Tadeusz, Wspólny Bóg-recenzja.

Tadeusz Lira-Śliwa

Wspólny Bóg

W 2009 roku zamieściłem w październikowym numerze "Akantu" recenzję pierwszego wydania tomiku poetyckiego Olgi Lalić-Krowickej : "Niepokoje Niepokoju" ("Prawdziwe ocalenie", s. 46). Natomiast w 2010 roku ukazała się w Krośnie reedycja wspomnianej książki. Należy wyjaśnić, że pierwsze wydanie tomiku miało bogatą treść literacką i... skromną szatę graficzną. Reedycja została dopełniona symbolicznymi rysunkami Joanny Smoli. Można powiedzieć, że te ilustracje prowadzą artystyczny dialog z wierszami O. Lalić-Krowickiej. Książkę otwiera cykl poetycki pt. "Rekwiem" (s. 5-8). Bohaterami poszczególnych utworów są przyjaciele poetki (uczestnicy wojny bałkańskiej). Należy podkreślić, że O.  Lalić-Krowicka urodziła się w 1980 roku w Sibeniku w Chorwacji. Jej ojciec jest Serbem, a mama - Polką. W 1996 roku przyjechała z rodzicami do Polski. Mieszka i tworzy w Dukli na Podkarpaciu.
Tadeusz Zawadowski - znany poeta i krytyk literacki - nazwał wspomniany cykl: "minipoematem żałobnym" ("Gazeta Kulturalna", nr 6, 2009 r.). W przejmującym wierszu pt. "Marko" czytamy:
Wiesz Marko czasem ludzie umierają we wspomnieniach.
Serce mi zadrżało gdy w mundurze
biegłeś ku wystrzałom łez.
(...)

Marko z przestrzeloną dłonią anioła...
Świt obrasta twymi włosami młode drzewa...

"Plastycznym epilogiem" cyklu jest rysunek J. Smoli. Przedstawia postacie aniołów, które stoją bądź siedzą na wysokich kolumnach. Zmarli przyjaciele O. Lalić-Krowickiej symbolizują dobro. A jacy mieszkańcy Bałkanów byli sprawcami zła? Nie ulega wątpliwości, że fanatycy religijni przyczynili się do wybuchu jugosłowiańskiej wojny domowej. Natomiast chorwaccy przyjaciele poetki wierzyli w jednego Boga. W utworze pt. "Nie dzieliliśmy Boga" (s. 9) znajdują się znamienne wersy:
(...)
Wierzyliśmy w Boga
Był ten sam wspólny
Jeden chrześcijański
Nie dzieliliśmy Go
(...)

Pierwsze wydanie tomiku "Niepokoje Niepokoju" doczekało się kilkunastu pozytywnych recenzji w ogólnopolskich czasopismach, m.in. w "Akancie", "Gazecie Kulturalnej" i "Toposie". Myślę, że reedycja wspomnianej książki będzie cieszyła się dużym powodzeniem u kolejnych czytelników i krytyków literackich.


Olga Lalić-Krowicka, "Niepokoje Niepokoju", wydanie II (reedycja), Krośnieńska Oficyna Wydawnicza,
Krosno 2010, ss. 48

Dodatkowe informacje